زندگی‌نامه لیلا حاتمی؛ بازیگر باوقار و پرافتخار سینمای ایران

بیوگرافی لیلا حاتمی؛ بازیگر برجسته و چهره ماندگار سینمای ایران

زندگی و کودکی لیلا حاتمی

لیلا حاتمی، بازیگر سرشناس و یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های زن سینمای ایران، در ۹ مهر ۱۳۵۱ در تهران به دنیا آمد.
او در خانواده‌ای هنری متولد شد؛ پدرش علی حاتمی، فیلم‌ساز و نویسنده بزرگ ایرانی، و مادرش زری خوشکام (با نام هنری زهرا حاتمی)، از بازیگران شناخته‌شده سینما بود.
از همان کودکی در فضای هنری رشد کرد و خیلی زود مسیر آینده‌اش را در بازیگری یافت.

حاتمی نخستین بار در سه‌سالگی با بازی در سریال «سلطان صاحبقران» مقابل دوربین رفت و در ادامه در آثار تلویزیونی پدرش مانند «طلاق» و «هزاردستان» نیز ایفای نقش کرد.
او تحصیلات خود را در مدرسه ژاندارک گذراند و از همان‌جا زبان فرانسوی را آموخت. این علاقه بعدها مسیر تحصیلی و زندگی فرهنگی او را نیز تحت تأثیر قرار داد.

تحصیلات و ورود به دنیای حرفه‌ای سینما

پس از پایان دبیرستان در رشته ریاضی‌فیزیک، لیلا حاتمی برای ادامه تحصیل به دانشگاه لوزان سوئیس رفت و رشته مهندسی برق را برگزید.
با این حال، به دلیل علاقه‌اش به ادبیات و هنر، به سمت ادبیات فرانسه گرایش پیدا کرد.
مدتی بعد به‌دلیل بیماری پدرش به ایران بازگشت و درست در همین زمان، مسیر حرفه‌ای زندگی‌اش با پیشنهاد بازی در فیلم «لیلا» از داریوش مهرجویی تغییر کرد.

فیلم «لیلا» (۱۳۷۵) نقطه عطفی در کارنامه او بود. حاتمی با ایفای نقش زنی نازا در این درام عاشقانه، توجه منتقدان را جلب کرد و دیپلم افتخار جشنواره فیلم فجر را به دست آورد.
این فیلم، شروع درخشانی برای او در سینمای ایران بود.

درخشش در دهه ۷۰؛ از «شیدا» تا «آب و آتش»

پس از موفقیت فیلم «لیلا»، حاتمی در آثار مطرحی چون «شیدا» (۱۳۷۷) به کارگردانی کمال تبریزی ایفای نقش کرد. او در نقش پرستاری جوان و عاشق، بار دیگر تحسین منتقدان را برانگیخت و نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شد.

در ادامه، با حضور در فیلم «آب و آتش» (۱۳۷۹) از فریدون جیرانی، چهره‌ای متفاوت از خود نشان داد. این نقش جسورانه باعث شد در پنجمین جشن سینمای ایران، تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن را به دست آورد.
از سوی دیگر، حضورش در سریال تاریخی «کیف انگلیسی» تجربه موفقی در تلویزیون رقم زد و محبوبیت او را در میان مخاطبان عام افزایش داد.

مسیر حرفه‌ای و افتخارات بین‌المللی

در دهه‌های ۸۰ و ۹۰، لیلا حاتمی با نقش‌آفرینی در فیلم‌هایی مانند «بی‌پولی»، «جدایی نادر از سیمین»، «رگ خواب» و «پله آخر»، جایگاه خود را به عنوان یکی از بهترین بازیگران زن ایران تثبیت کرد.

فیلم «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی، نقطه اوج درخشش بین‌المللی او بود.
حاتمی برای بازی در این فیلم برنده خرس نقره‌ای بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلم برلین شد.
همچنین مجله ایندی‌وایر بازی او را از بهترین اجراهای قرن ۲۱ معرفی کرد.

او برای فیلم «پله آخر» نیز در جشنواره کارلووی واری برنده جایزه گوی بلورین بهترین بازیگر زن شد.
این افتخارات، حاتمی را به یکی از معدود بازیگران ایرانی تبدیل کرده است که در سینمای جهان نیز شناخته‌شده و تحسین‌شده است.

جوایز و افتخارات لیلا حاتمی

در طول چهار دهه فعالیت هنری، لیلا حاتمی جوایز متعددی کسب کرده است؛ از جمله:

• ۳ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر
• ۲ تندیس زرین از جشن سینمای ایران
• خرس نقره‌ای برلین برای «جدایی نادر از سیمین»
• گوی بلورین کارلووی واری برای «پله آخر»
• جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره مونترآل برای «ایستگاه متروک»

در سال ۱۳۹۱ نیز دولت فرانسه به پاس دستاوردهای فرهنگی‌اش، او را به مقام شوالیه هنر و ادبیات مفتخر کرد.

فعالیت‌های بین‌المللی و داوری جشنواره‌ها

لیلا حاتمی نه تنها در بازیگری، بلکه در جشنواره‌های جهانی نیز حضوری فعال داشته است.
او در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴ و جشنواره ونیز ۲۰۲۲ به عنوان داور شرکت کرد.
همچنین از اعضای رسمی آکادمی اسکار است؛ جایگاهی که تنها تعداد کمی از هنرمندان ایرانی به آن دست یافته‌اند.

زندگی شخصی لیلا حاتمی

لیلا حاتمی در سال ۱۳۷۷ با علی مصفا، بازیگر و کارگردان ایرانی ازدواج کرد.
این زوج هنری دو فرزند دارند و در بسیاری از آثار سینمایی، همکاری موفقی داشته‌اند.

حاتمی علاوه بر بازیگری، به ترجمه کتاب نیز علاقه دارد و در زمینه ادبیات فرانسه فعال بوده است.

دهه هشتاد؛ دوران پرکار و درخشان لیلا حاتمی در سینمای ایران

دههٔ ۱۳۸۰ را می‌توان یکی از پرکارترین و پربارترین دوره‌های فعالیت لیلا حاتمی دانست. او در این دهه در بیش از شانزده فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد و چهره‌ای ماندگار از خود در سینمای ایران به جا گذاشت.

در سال ۱۳۸۰، حاتمی با سه فیلم مهم «ایستگاه متروک»، «ارتفاع پست» و «مربای شیرین» در جشنواره فیلم فجر حضور داشت و هر سه اثر با استقبال منتقدان روبه‌رو شدند. او برای بازی در فیلم «ایستگاه متروک» نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شد و در ادامه، در جشنواره بین‌المللی فیلم مونترآل نیز جایزه بهترین بازیگر زن را به دست آورد.

فیلم «ایستگاه متروک» با کارگردانی علیرضا رئیسیان، تصویری تلخ و انسانی از زنی تنها ارائه می‌دهد که حاتمی با اجرای طبیعی و پرظرافت خود، به یکی از نقاط قوت فیلم تبدیل شد. منتقدان بین‌المللی از جمله نویسندگان مجلات «ورایتی» و «نیویورک پست»، بازی او را تحسین کردند و آن را از بهترین نقش‌آفرینی‌های زنانه سینمای ایران دانستند.

در همان سال، او در فیلم «ارتفاع پست» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا نقش نرگس، زنی جنوبی و باردار را بازی کرد که درگیر ماجرای هواپیماربایی می‌شود. حاتمی برای ایفای لهجه جنوبی هفته‌ها تمرین کرد و توانست شخصیتی باورپذیر و تأثیرگذار خلق کند. او برای این نقش نیز نامزد تندیس زرین بهترین بازیگر زن در جشن سینمای ایران شد.

در سال ۱۳۸۲، با بازی در فیلم «سیمای زنی در دوردست» ساخته علی مصفا، بار دیگر قدرت بازی در نقش‌های پیچیده و درون‌گرا را نشان داد. منتقدان بین‌المللی بازی او را وهم‌آلود، تأثیرگذار و کاملاً کنترل‌شده توصیف کردند.

در میانه دهه، با فیلم‌های «سالاد فصل»، «حکم» و «شاعر زباله‌ها» تنوعی تازه در انتخاب نقش‌هایش ایجاد کرد. در فیلم «سالاد فصل» از فریدون جیرانی، نقش زنی از طبقات پایین جامعه را بازی کرد که برای نجات پدر بیمارش دست به دزدی می‌زند. این فیلم در جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد و حاتمی بار دیگر نامزد سیمرغ بلورین شد. بازی او در کنار خسرو شکیبایی بسیار مورد توجه قرار گرفت.

همچنین در فیلم «حکم» ساخته مسعود کیمیایی، نقش دختری معصوم را ایفا کرد که در اثر ضربه‌های زندگی، به شخصیتی خشمگین و سرسخت تبدیل می‌شود. خودش در مصاحبه‌ای گفته بود که همیشه آرزو داشت با کیمیایی همکاری کند و این نقش برایش تجربه‌ای مهم بود.

حاتمی در همین سال‌ها با فیلم شاعرانه و متفاوت «شاعر زباله‌ها» نیز نگاه منتقدان را به خود جلب کرد. او نقش دختری افسرده را بازی می‌کرد که با مردی زباله‌گرد آشنا می‌شود و میان آن دو رابطه‌ای لطیف و انسانی شکل می‌گیرد. بازی درخشان او یکی از عوامل موفقیت فیلم در جشنواره میلان بود.

در سال ۱۳۸۶، با بازی در سریال «پریدخت» به کارگردانی سامان مقدم، برای نخستین بار پس از سال‌ها دوباره به تلویزیون بازگشت. او در نقش دختری از دوران پهلوی ظاهر شد که بین دو خواستگار درگیر کشمکش عاطفی می‌شود. کارگردان سریال بازی حاتمی را کاملاً مطابق با فضای اثر دانست و از او به‌عنوان بازیگری دقیق و حرفه‌ای یاد کرد.

در همان سال، حاتمی در فیلم تأثیرگذار «هر شب تنهایی» ساخته رسول صدرعاملی نقش زنی مبتلا به سرطان را بازی کرد. این نقش یکی از عمیق‌ترین بازی‌های او بود و بسیاری از منتقدان، از جمله آرش خوشخو، آن را یکی از بهترین اجراهای تاریخ سینمای ایران توصیف کردند. او برای این فیلم، جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره بین‌المللی فیلم زیمبابوه را به دست آورد.

در ادامه، با بازی در فیلم «بی‌پولی» ساخته حمید نعمت‌الله، بار دیگر موفقیت بزرگی کسب کرد. نقش شکوه، زنی ساده و صبور که با فقر و فشار زندگی دست و پنجه نرم می‌کند، برایش سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را از جشنواره فیلم فجر به همراه آورد. بازی دقیق و تدریجی او در این فیلم تحسین بسیاری از منتقدان را برانگیخت.

در سال‌های پایانی دهه، حاتمی در فیلم‌های «چهل‌سالگی» و «پرسه در مه» نقش زنانی را ایفا کرد که در بحران‌های میانسالی و درون‌گرایی گرفتارند. این دو فیلم آغاز دوره‌ای تازه در کارنامه بازیگری او به شمار می‌آیند. منتقدان از جمله مهرزاد دانش و مازیار فکری‌ارشاد، بازی‌های حاتمی را در این آثار نقطه عطفی در مسیر پختگی هنری‌اش دانستند.

در فیلم «چیزهایی هست که نمی‌دانی» نیز در کنار علی مصفا بازی کرد و رابطه احساسی میان دو شخصیت در این فیلم به لطف ارتباط واقعی میان آن‌ها در زندگی شخصی، بسیار طبیعی و ملموس جلوه کرد. منتقدان خارجی از جمله مارک آدامز، بازی او را مؤثر و به‌یادماندنی توصیف کردند.

به طور کلی، دههٔ ۱۳۸۰ برای لیلا حاتمی دوره‌ای بود که در آن از بازیگری بااستعداد به هنرمندی کامل و پخته تبدیل شد. او در این سال‌ها با نقش‌های متنوع، عمیق و انسانی توانست جایگاه خود را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین بازیگران زن سینمای ایران تثبیت کند.

دوران شکوفایی بین‌المللی لیلا حاتمی در دهه نود

در تیرماه سال ۱۳۸۹، لیلا حاتمی قرار بود برای نخستین‌بار روی صحنه تئاتر برود و در نمایش «منهای دو» به کارگردانی داوود رشیدی در تالار اصلی تئاتر شهر بازی کند. اما در آستانه اجرا به دلیل بیماری از این پروژه کناره‌گیری کرد و پگاه آهنگرانی جای او را گرفت.

در همان سال، حاتمی با سه فیلم مهم «سعادت‌آباد»، «جدایی نادر از سیمین» و «چیزهایی هست که نمی‌دانی» در جشنواره فیلم فجر شرکت کرد. او با بازی در این سه اثر، یکی از چهره‌های درخشان جشنواره بیست‌ونهم شد.

نقش‌آفرینی در فیلم سعادت‌آباد

در فیلم «سعادت‌آباد» به کارگردانی مازیار میری، حاتمی نقش زنی را بازی می‌کند که از زندگی مشترک خود دچار تردید شده و برای همسرش جشن تولدی می‌گیرد تا خاطرات گذشته را زنده کند.
او در کنار بازیگرانی چون حامد بهداد، مهناز افشار، هنگامه قاضیانی، حسین یاری و امیر آقایی ظاهر شد.
منتقدان از جمله هدی یوسف‌زاده در خبرگزاری ایرنا، بازی او را تحسین کردند و معتقد بودند حاتمی بار دیگر چهره‌ای معصوم و در عین حال غمگین از زن ایرانی را به تصویر کشیده است.

درخشش جهانی با جدایی نادر از سیمین

فیلم «جدایی نادر از سیمین» به کارگردانی اصغر فرهادی نقطه عطفی در زندگی هنری لیلا حاتمی بود. او در نقش سیمین، زنی تحصیل‌کرده و مصمم ظاهر شد که تصمیم دارد برای آینده بهتر دخترش از ایران مهاجرت کند، در حالی‌که همسرش نادر (با بازی پیمان معادی) نمی‌خواهد پدر بیمار خود را تنها بگذارد.
در کنار حاتمی، بازیگرانی چون شهاب حسینی، ساره بیات و سارینا فرهادی نیز حضور داشتند.

این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین با استقبال بی‌نظیری روبه‌رو شد و خرس طلایی بهترین فیلم را دریافت کرد. همچنین لیلا حاتمی به همراه ساره بیات و سارینا فرهادی موفق به دریافت خرس نقره‌ای بهترین بازیگر زن شد. این موفقیت، نام او را به عنوان یکی از بازیگران تأثیرگذار سینمای ایران در سطح جهانی مطرح کرد.

منتقدان جهانی از جمله وب‌سایت ایندی‌وایر و کلایدر، بازی او را شایسته دریافت جایزه اسکار دانستند. در سال ۲۰۱۷، ایندی‌وایر بازی او را یکی از واقع‌گرایانه‌ترین اجراهای قرن نامید و در سال ۲۰۲۳، کلایدر او را در فهرست ۱۱ بازیگر نادیده‌گرفته‌شده اسکار در رتبه دهم قرار داد.
نویسنده مقاله، داگلاس لمن، درباره او نوشت: «لیلا حاتمی با زبان بدن و نگاه‌هایش، شخصیت سیمین را کاملاً ملموس و انسانی ساخته است؛ نمی‌توان از او چشم برداشت.»

فیلم «جدایی نادر از سیمین» جوایز متعددی از جمله اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان سال ۲۰۱۲ را دریافت کرد و بیش از پنجاه جایزه جهانی دیگر نیز نصیب عواملش شد.
حاتمی همچنین جایزه فیپرشی بهترین بازیگر زن را به‌طور مشترک با ساره بیات، مریلا زارعی و سارینا فرهادی در جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز به دست آورد.

همزمان با موفقیت جهانی فیلم، لیلا حاتمی در چند برنامه تلویزیونی بین‌المللی از جمله دو گفت‌وگو در شبکه‌های فرانسوی France 2 و Canal Plus حضور پیدا کرد و به زبان فرانسه درباره نقش خود صحبت کرد.

موفقیت‌های پی‌درپی با پله آخر و نارنجی‌پوش

در سال ۱۳۹۰، حاتمی با دو فیلم «پله آخر» و «نارنجی‌پوش» در سی‌امین جشنواره فیلم فجر حضور یافت.
در فیلم «نارنجی‌پوش» به کارگردانی داریوش مهرجویی، او در نقش زنی نابغه ظاهر شد که برای تصاحب فرزندش و مهاجرت به خارج تلاش می‌کند. این فیلم چهارمین و آخرین همکاری او با مهرجویی بود و نقش او تحسین تماشاگران و منتقدان را برانگیخت.

فیلم «پله آخر» ساخته علی مصفا، اثری شاعرانه و متفاوت بود. در این فیلم، لیلا حاتمی نقش ستاره‌ای سینما را بازی کرد که درگیر مرگ ناگهانی همسرش می‌شود. بازی او در این فیلم، طبیعی، درخشان و پر از جزئیات احساسی بود.
حاتمی برای نقش‌آفرینی در این فیلم جایزه معتبر گوی بلورین بهترین بازیگر زن را از جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری دریافت کرد. منتقدان هالیوود ریپورتر چهره او را یادآور جوانی ایزابلا روسلینی دانستند و بازی‌اش را سرشار از عمق و ظرافت توصیف کردند.

حضور لیلا حاتمی در جشنواره کن و آغاز دوره‌ای تازه در کارنامه هنری

در سال ۲۰۱۴، لیلا حاتمی به‌عنوان یکی از اعضای هیئت داوران بخش اصلی شصت و هفتمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد. او در کنار چهره‌های بزرگی مانند جین کمپیون، کارول بوکه، سوفیا کوپولا، گائل گارسیا برنال و نیکلاس وندینگ رفن به داوری آثار جشنواره پرداخت. این حضور، نقطه عطفی در کارنامهٔ او بود و نامش را به عنوان اولین بازیگر ایرانی عضو هیئت داوران اصلی کن ثبت کرد.

فعالیت‌های فرهنگی و حضور در آثار تحسین‌شده

در سال ۱۳۹۳، با حکم حجت‌الله ایوبی، لیلا حاتمی به عضویت هیئت امنای مدرسه ملی سینمای ایران درآمد. او در همان سال با فیلم در دنیای تو ساعت چند است؟ به کارگردانی صفی یزدانیان، نقش گُلی ابتهاج را بازی کرد؛ زنی که پس از سال‌ها از فرانسه به ایران بازمی‌گردد و با ورود به رشت، خاطرات گذشته‌اش زنده می‌شود. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان نمایش داده شد و با استقبال منتقدان روبه‌رو گردید.
منتقد مجله هالیوود ریپورتر بازی او را «برازنده، همدل و معمایی» توصیف کرد.

در همین سال، حاتمی در فیلم دوران عاشقی در نقش بیتا، وکیلی جوان و مستقل، در کنار شهاب حسینی ظاهر شد. او برای بازی در این نقش، نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از جشنواره فیلم فجر شد. هرچند برخی منتقدان از جمله میثم محمدی بازی‌ها را وابسته به فیلمنامه دانستند، اما دیگران از جمله مسعود غزنچایی معتقد بودند که حضور حاتمی یادآور نقش ماندگار او در فیلم «لیلا» است.

تجربه جسورانه در فیلم «من»

سال ۱۳۹۴، لیلا حاتمی با بازی در فیلم من به کارگردانی سهیل بیرقی چهره‌ای متفاوت از خود نشان داد. او نقش زنی قانون‌گریز و خونسرد را ایفا کرد و برخلاف تصویر همیشگی‌اش از زنان معصوم و آرام، شخصیتی سرد و مقتدر را به نمایش گذاشت.
کارگردان درباره انتخاب او گفت: «حاتمی باهوش‌ترین بازیگر زن ایران است. او را انتخاب کردم چون هیچ‌چیزش شبیه یک زن خلافکار نبود و می‌خواستم این تصویر را بشکنم.»
این انتخاب نتیجه داد و حاتمی با این فیلم جوایز متعددی از جمله جایزه بهترین بازیگر زن جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران و تندیس بهترین بازیگر زن جشن روزنامه سینما را دریافت کرد. همچنین در جشنواره فیلم‌های ایرانی استرالیا جایزه انار طلایی بهترین بازیگر زن را به دست آورد.

درخشش در فیلم «رگ خواب»

حاتمی در سال ۱۳۹۴ برای دومین بار با حمید نعمت‌الله همکاری کرد و در فیلم رگ خواب نقش زنی شکننده و در عین حال قوی به نام مینا را ایفا نمود. این فیلم یکی از نقاط اوج دوران کاری او به شمار می‌رود و سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را برایش به همراه داشت.
منتقدان سینمایی همچون مصطفی جلالی فخر و محسن جعفری‌راد اجرای او را ستودند و بازی‌اش را از نظر احساسی و تکنیکی کم‌نظیر دانستند. به گفته جعفری‌راد، «پلک نزدن‌های طولانی و خیره شدن‌هایش، کلید ورود به جهان درونی مینا است».

ادامه مسیر با آثار متفاوت

در سال ۱۳۹۵، لیلا حاتمی در فیلم حکایت دریا به کارگردانی بهمن فرمان‌آرا نقش‌آفرینی کرد. سپس در سال ۱۳۹۶ با فیلم بمب؛ یک عاشقانه به کارگردانی پیمان معادی در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر حاضر شد. این فیلم با استقبال خوبی روبه‌رو شد و در جشنواره آسیایی پاسیفیک نیز نامزد جایزه بهترین فیلمنامه گردید.

در همان سال، او با بازی در فیلم خوک به کارگردانی مانی حقیقی نخستین تجربه کمدی خود را رقم زد. حاتمی در نقش بازیگری به نام شیوا مهاجر در کنار حسن معجونی ظاهر شد. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و حاتمی از نگاه منتقدان، حضوری متفاوت اما همچنان تأثیرگذار داشت.

حضور در پروژه‌های بین‌المللی و آثار اخیر

در سال ۱۳۹۷، حاتمی صداپیشگی شخصیت شهرزاد را در انیمیشن آخرین داستان برعهده گرفت. سپس در فیلم مردی بدون سایه ساخته علیرضا رئیسیان در نقش زنی مترجم بازی کرد. او برای ایفای این نقش ظرف چند روز زبان اسپانیایی را آموخت و تحسین کارگردان را برانگیخت. در همین سال، در فیلم ما همه با هم هستیم به کارگردانی کمال تبریزی نیز ایفای نقش کرد.

در ادامه، او با حضور در سریال نمایش خانگی نهنگ آبی به کارگردانی فریدون جیرانی وارد فضای جدیدی شد، اما پس از ده قسمت به دلیل نارضایتی از نقش خود از پروژه کناره‌گیری کرد.

سال ۱۳۹۸، حاتمی در فیلم قاتل و وحشی سومین همکاری‌اش با حمید نعمت‌الله را تجربه کرد. این فیلم به دلیل چالش‌های ممیزی از اکران عمومی بازماند. در سال ۱۳۹۹، خبرهایی از حضور او در پروژه بین‌المللی آخرین سیاره به کارگردانی ترنس مالیک منتشر شد، هرچند این حضور به‌طور رسمی تأیید نشد. همچنین قرار بود در فیلم دسته دختران به کارگردانی منیر قیدی بازی کند، اما به دلیل شیوع کرونا از پروژه کناره‌گیری کرد.

بازی در سریال «شبکه مخفی زنان» و حضور در جشنواره ونیز

سال ۱۴۰۱، حاتمی در سریال شبکه مخفی زنان به کارگردانی افشین هاشمی در نقش دلبرجان تاجرباشی ظاهر شد؛ زنی تحصیل‌کرده و مسلط به زبان فرانسوی که در سال ۱۳۱۰ به عنوان دستیار کمیته انتخاب اعضای کانون بانوان فعالیت می‌کند و مسیر تبدیل شدن به اولین سفیر زن ایران در اروپا را طی می‌کند. منتقدان، تطابق کامل شمایل و بازی حاتمی با شخصیت دلبرجان را یکی از مهم‌ترین نقاط قوت سریال دانستند و حضور او را کلیدی توصیف کردند. او برای این نقش نامزد جایزه حافظ بهترین بازیگر زن کمدی شد.

در همان سال، لیلا حاتمی به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران بخش اصلی هفتاد و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز حضور یافت. جایزه زنان در سینما که هر سال توسط روزنامه‌نگاران زن ایتالیایی اهدا می‌شود، به او تقدیم شد و در اختتامیه، جام ولپی بهترین بازیگر زن به کیت بلانشت اهدا شد.

موفقیت‌ها در فیلم «پیرپسر»

حاتمی در سال ۱۴۰۰ با بازی در فیلم «پیرپسر» نقش زنی شهرآشوب و مطلقه را به تصویر کشید. او در این فیلم در کنار حسن پورشیرازی و حامد بهداد حضور داشت و توانست با اجرای دقیق و تأثیرگذارش توجه منتقدان بین‌المللی را جلب کند. فیلم «پیرپسر» در سال ۲۰۲۴ در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام روی پرده رفت و جایزه پرده بزرگ بهترین فیلم را کسب کرد. منتقدان، بازی لیلا حاتمی را در نقش زنی که از نیات صاحبخانه‌اش بی‌خبر است، پرکشش و پرجاذبه توصیف کردند. این فیلم در سال ۱۴۰۴ در ایران اکران شد و کارشناسان معتقدند حاتمی با جزئیاتی مانند لبخند خاص و نگاه‌های متفاوت، نقش خود را از دیگر آثارش متمایز کرده است.

همکاری با حمید نعمت‌الله و فیلم «بت»

در سال ۱۴۰۳، حاتمی پس از قطع همکاری با فیلم خاتی به کارگردانی فریدون نجفی، در فیلم بت به کارگردانی حمید نعمت‌الله برای چهارمین بار با این کارگردان همکاری کرد و نقش‌آفرینی قابل توجهی ارائه داد.

 آثار سینمایی

<td>۱۳۷۵

آثار تلویزیونی

<td>۱۳۶۷

 آثار نمایش خانگی

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

کانال تلگرام اینستاگرام ما